Un nuevo trabajo

 de beloofde foto niet zoals ik gehoopt had maar toch iets van de sfeer:

Tijdens het schijven van mijn vorige blog werd ik opgeschrikt door iets dat hard langs me heen liep. ik ben gaan kijken en wat bleek, het was een spin die net zo groot was als je vuist. Hij bleef heel rustig en stil op de grond zitten dus ik had de tijd om onderstaande foto’s te maken.

 

Ondertussen is ook mijn lekkende toilet na 4 keer maken en 3 weken verder te zijn goed gemaakt en hebben we ook de beloofde tv gekregen. Alles is nu dus zo goed als compleet en dat is wel zo lekker.

In mijn vorige blog heb ik geschreven over een mogelijke nieuwe stage. Ondertussen heb ik een erg leuke stage met hele leuke enthousiaste collega’s. Het bedrijf lijkt soms wel een grote familie en niemand is te beroerd om je te helpen. Ik werk nu in Managua dat is in de spits een uur staan in de bus vanaf Masaya. Ik vertrek elke moren rond 7 uur en ben met een beetje geluk rond kwart over 6 als het al bijna donker is weer thuis.

Ik werk nu voor CEPRODEL dat staat voor Centro de Promoción del Desarrollo local ofwel; centrum ter bevordering van de lokale ontwikkeling. CEPRODEL is een NGO die is opgericht in 1990, CEPRODEL voorziet mensen in heel Nicaragua in hun behoefte van microfinanciering.

Bij CEPRODEL werken in totaal 174 medewerkers en heeft 25 kantoren verspreid over heel Nicaragua. Vanuit deze kantoren worden 14.000 klanten bediend. Van deze klanten is meer dan 60% vrouw. CEPRODEL  leent kleine geld bedragen 2000 tot 55.000 c$ (100$ tot 2750$) aan individuen. De reden voor een lening kunnen uiteenlopen van een ziek familie lid tot het (ver)bouwen van een huis of opzetten van een bedrijf.

Ik ga voor CEPRODEL een concurrentie analyse maken van Managua. Afgelopen dagen ben heb ik me ingelezen in de vertrouwelijke stukken van het bedrijf en kennis gemaakt met mijn collega’s. Dinsdag ben  ik met een promotore een soort van accountmanager mee geweest naar bestaande en nieuwe klanten. Donderdag ga ik met een collega mee naar klanten die nog niet betaald hebben, en erg benieuwd hoe dat gaat. Op de vestiging wordt alleen maar Spaans gesproken, er is niemand die Engels spreekt. Het vergt dus soms de nodige voorbereiding om iets voor elkaar te krijgen.

De opdracht is tot nu toe goed te doen er is op het eerste gezicht veel informatie vrij gemakkelijk verkrijgbaar. De cultuur zal echter een groter probleem worden. Nederland zijn we gewend effectief en hard te werken en komt bijna iedereen zijn afspraken na. In Nicaragua is dit niet helemaal het geval en is het maar de vraag of de concurrenten weten waar ze zelf staan.

Dat was het wat betreft mijn stage, we zijn geen weekenden weg geweest maar hebben ons vermaakt in Masaya in omstreken. Het eerste weekend zijn we zaterdags wezen “shoppen” we hebben in Masaya een aantal shirts voor bijna niks gekocht. Daarna zijn we naar de markt gegaan en hebben we nog een wat kleren en wat huishoudelijke artikelen gekocht.

Zaterdag avond heb ik het rustig aangedaan omdat ik de hele week niet echt lekker was. Zondag zijn we naar laguna de Apoyo gegaan om lekker te niksen.

We zijn daar naar een hotel/ressort gegaan daar hebben we zitten kaarten en hebben we gezwommen tot een uur of 4. Toen verzamelde zich aan de overkant van het kratermeer een aantal wolken en begon het hard te waaien. De ober wist ons te vertellen dat het binnen 5 minuten zou gaan regenen. Dat was net heel erg aangezien onze taxi’s ongeveer over 15 minuten kwamen.

Het was erg indrukwekkend om een bui zo op af je te zien komen en we zijn dus maar gaan schuilen. Na een minuut of 15 zijn we naar de straat gerend, maar nergens een taxi te bekennen. We hebben 2 taxi’s laten bellen en zijn vervolgens naar huis gegaan. Overdag was er Ipica (het festival met paarden) in Masaya, daar wouden we nog heen maar dat was natuurlijk helemaal verregend. ’s Avonds was er nog een feestje in parque central tot een uur of 10.

de wolken

twee minuten later:

Afgelopen weekend zijn Bartje, Leon, Coen en ik naar Torro Loco (de gekke stier) geweest dit is een soort van discotheek aan het meer van Masaya. De muziek klonk goed en er waren veel mensen dus zijn we naar binnen gegaan. Eenmaal binnen bleek dat er een missverkiezing aan de gang was, deze was alleen niet voor vrouwen maar voor mannen die eruit zagen als vrouwen. Het was een geweldige avond met een paar flesjes rum, Leon die versierd werd door een man/vouw en Bartje die aan het dansen was met een vrouw die volgens hem zeker net zo oud was als zijn moeder. Zoals vaak moet je na een paar rum met cola of bier even naar het toilet, zo ik dus ook. Bij het mannen toilet was het erg druk en er stonden een hoop zogenaamde “vrouwen”. Toen ik eenmaal het toilet inliep keken er letterlijk een paar van deze “vrouwen” over mijn schouder mee. Hoe nodig ook moest, heb ik toch maar besloten en het op te houden en later eens te gaan.

Zoals vaak gaan we met de taxi naar huis kortom; omdat het niet veilig en te ver is om te lopen. Nog geen stap buiten de discotheek hadden we er al 5 chauffeurs die stonden te schreeuwen om een ritje, het leken wel een stel kwakende eenden. We hebben deze keer gekozen voor nummer 6 die rustig op een hoekje stond te wachten.

Zaterdagmorgen hebben we om 08.00 de bus naar Granada gepakt om de canopy tour te doen aan de voet van de vulcan Mombacho. Canophy houd in; in een tuigje aan een kabel door het bos zweven. Dit kan op verschillende manieren zoals: rechtop, op de kop, de superman en ook achteruit behoort tot de mogelijkheden.

 

Na een morgen door de bomen zweven ben ik met Leon Granada in gegaan om een zwembroek en een bal te kopen. Na een goede lunch in een erg gezellig restaurantje zijn we naar het zwembad in Granada geweest. Daar hebben we besloten die avond in Granada te gaan eten en el Club onveilig te maken. Aan het eind van de middag zijn Leon en ik naar Masaya gegaan om even te douchen en de andere jongens mee te nemen naar Granada.

In Granada zijn we naar het restaurant gegaan waar we eerder een heerlijke pescadohebben gegeten. Helaas viel deze keer de vis erg tegen blijkbaar hadden ze niet de capaciteit om voor 12 man goed te koken. Na het eten zijn we nog even naar nuestro mundo gegaan en hebben ze gepoold en wat gedronken. Ik lag bijna te slapen in een schommel stoel en dacht eraan om naar huis te gaan met Bartje en Sander. Toen ik daarover nadacht werd ik weer wakker en heb besloot mee te gaan naar el club. Achteraf een zeer goede beslissing want het was een van de betere stapavonden, de flessen rum waren 2 halen een betalen en de sfeer en de muziek meer dan prima. Buiten het dansen ouwehoeren en drinken van de rum om heb ik nog een paar foto’s gemaakt. Om deze foto’s hebben we die avond en de volgende dag nog erg veel plezier gehad.

een kleine selectie slechte foto's

Aan het einde van de avond moesten we een taxi terug naar Masaya hebben met 6 personen. Normaal zou je hiervoor 2 taxi’s nemen maar met een beetje rum pas je ook wel met zijn 6en in een taxi. Onderweg zette iemand het nummer vamos a la playa in en dat hebben we samen met nog andere leuzen een paar keer geroepen. Bijna in Masaya sloeg de taxi ineens links af, ok prima vast een kortere weg. Na een paar kilometer vroegen we waar hij heen ging zijn antwoord luidde ?vamos al la playa? Toen was de lol compleet en hebben we hem verteld dat we gewoon naar Masaya moeten.

De volgende morgen rond 11 is iedereen met een goede kater opgestaan. De warmte en de felle zon zijn zeker niet bevorderlijk voor je lichamelijke conditie op zo’n zondag morgen. We zijn naar parque central gegaan om op te knappen met een heerlijke batidos (smooty). Na de batidos hebben we een bus gepakt naar de jockey club. Daar was een zee buffet met kreeft, krab, zalm, garnalen en nog veel meer lekkers ui de zee. We zaten aan een tafel tussen alle rijke mensen uit Nicaragua die net als wij genoten van de paarden, het eten, de zon en het zwembad. Na deze heerlijke middag zijn we op tijd naar bed gegaan om maandagmorgen na een erg goed weekend weer fit op het werk te staan.

Vandaag ben ik mee geweest naar mensen die niet betalen. Deze mensen worden gezocht en als ze gevonden zijn word ze verteld dat ze binnen 24 uur bij CEPRODEL moeten zijn met het geld. Als ze dat niet doen worden ze opgepakt  en moeten ze alsnog betalen. Ik ben vanmiddag bij mijn begeleidster thuis wezen lunchen. Daar hebben we chigoron gegeten, dat is een beetje kool met een gekookte wortel van een boom lijkt en smaakt naar aardappel en daarbij een stuk gefrituurde varkenszwoerd (huid). De wortel en de kool waren erg lekker maar de zwoerd heb ik na hem te proeven aan mijn collega’s gegeven.

Morgen ga ik mee naar een cursus over incasso, dit is een soort van bijscholing voor de promotores en voor mij de ideale manier om meer collega’s van andere vestigingen te leren kennen en nog wat van het onderwerp incasso op te steken. Vrijdag gaan we terug naar torro loco maar dan met een camera. Zaterdag  gaan we barbequen bij ons thuis met onze buurman een daarna met zijn allen inclusief de buurman naar een feest bij de jockeyclub. Zondag zal er dus behalve zwemmen weinig gedaan worden.