Drie weken geleden ben ik op vrijdag mee geweest naar het hoofdkantoor voor een halve dag bij scholing op het gebied van incasso. Aan het begin werd er een casus behandeld en heeft iedereen een stuk opgelezen. Toen ik aan de beurt was heb ik mijn best mogelijke Spaans het stuk voorgelezen waarschijnlijk met meer fouten dan woorden. Het optreden werd erg gewaardeerd en beantwoord met een applaus.
Het broertje van mijn stage begeleidster
Mijn stage begeleidster
Een groot verschil tussen incasso in Nederland en Nicaragua is dat er in Nicaragua vaak persoonlijk contact is tussen het bedrijf en de klant/wanbetaler. De presentatie ging over hoe je hem moet benaderen en wat de wanbetalers nou eigenlijk kosten. Het was leuk om dit te horen en om te zien hoe leergierig de mensen hier zijn in vergelijking tot menig collegezaal op de Nederlandse hogescholen. Na een halve dag die toch echt wel van 9 tot 18.30 duurde ben ik op de motor naar het busstation gereden en heb de bus naar Masaya gepakt.
Twee weken geleden ben ik op stage druk geweest met het maken van mijn verslagen voor school. Deze moest ik opnieuw maken aangezien ik nu een andere stage bedrijf heb. Ik praat nog steeds veel met mijn collega's en begin zelf hun grappen te snappen. Op de werkplek waar ik nu zit komen veel klanten langs voor een gesprek met een van de promotores. Vorige week ben ik begonnen met het maken van vragenlijsten voor de klanten om zo meer informatie over de markt de concurrenten en CEPRODEL te krijgen. Ook ben ik samen met de promotores naar klanten geweest om te kijken wat CEPRODEL voor ondersteuning bied aan de bedrijven. Deze week heb ik een Macro analyse gemaakt en heb verschillende vragen uitgezet naar mijn stagebegeleidster en het hoofdkantoor. Afgelopen week was er een collega jarig, er werd geld ingezameld en een typische Nicaraguaanse taart gekocht. Deze werd 's middags rond een uur of 4 aangesneden om er vervolgens met zijn alleen van te genieten.
De jarige
Collega's
Vrijdagmiddag toen we naar de bus gingen met de taxi kwamen we over een grot rotonde waar altijd al veel muziek en herrie was. Vandaag stond de rotonde vol met mensen, naja aanhangers van de Ortega die zich oneindig verkiesbaar wil laten stellen.
De aanhang van Ortega
Vrijdag 9 Oktober zijn we met zijn allen wezen stappen. We zijn eerst naar een kroeg gegaan waar die avond live muziek was. Dit werd alleen afgelast door de politie voordat ze goed en wel begonnen waren doordat het muziek veel te hard stond en er teveel jonge mensen (meisjes) binnen waren.
We besloten om maar terug te gaan naar torro loco. Eenmaal daar aangekomen bleek deze gesloten en zijn we naar de discotheek er tegenover gegaan waar het helaas erg saai was.
Zaterdag zijn we naar parque centraal gegaan voor onze batidos. Daarna zijn we met zijn allen naar de markt gegaan om de nodig boodschappen te doen. Onderweg hebben we besloten nog wat leuke en foute shirts te kopen voor deze avond. Samen met Coen heb ik besloten deze ook aan te doen op het feest. De barbecue met Javier en zijn novia was gecancelled vanwege het vele werk en het weer. Na uit eten te zijn geweest bij de Mexicaan in het centrum hebben we ons klaar gemaakt voor de white party bij de jockey club.
Toen we bij het feest aan kwamen was het nog erg rustig. Het zag er allemaal erg mooie en netjes uit zelfs naar Nederlandse maatstaven. Het feest was al in voor 10 dollar dat tegenwoordig nog maar euro 6.60 is mochten we onbeperkt drinken. Deze avond hadden wij onze "eigen" ober die steeds voor ons heen en weer liep ongeacht waar we ook stonden. We hebben Javier en zijn novia mee genomen naar het feest en ze genoten ervan. rond een uur of 1 ben i met Javier Joost en zijn vriendin naar huis gereden aangezien Javier om 06.00 naar zijn familie in Leon ging.
Javier en zijn novia
Zondag zijn we met een goede kater opgestaan en naar laguna de Apoyo gegaan om een beetje bij te komen.
Het weekend erop zijn Sander Tijmen en ik naar de Buena vista surfclub. Maar eerst moest er nog even gevierd worden dat het weekend was. Deze avond heeft Tijmen de gast verzorgd ze heette ...... haar naam betekend in het Spaans trouwens mooi dus het moest een mooie avond worden. Na een paar glaasjes rum cola werd het steeds gezelliger gooide onze gast van de avond de mooiste quote’s in bijna goed Nederlands eruit.
Zaterdagmorgen stonden we om half 8 met een lichte kater op om vervolgens met onze taxi naar San Juan te gaan. Daar zaten we weer in die mooi stille auto met airco. Onderweg werden we aangehouden door een politie agent. Onze chauffeur had een geel blaadje later bleek het een nog openstaande bekeuring te zijn en at normaal is hier. Eenmaal in San Juan wist onze chauffeur precies de weg richting het strand. Na een tijdje wist hij het blijkbaar niet meer want hij reed over zand en stenen heuvels op waar een berggeit niet graag zou komen. Het uitzicht was overigens wel erg mooi!
Onderaan de weg naar het hotel zijn we afgezet want deze weg is alleen met een 4x4 te bereiden. Na een stevige klim kwamen we aan bij de poort van het hotel. Mariëlle de eigenaresse van wat later een meer dan paradijs blijkt te zijn deed open. We kregen en rondleiding en werden naar onze heerlijke koele kamers gebracht.
Op dat moment was er nog geen stroom aangezien het hele hotel zelfvoorzienend is in haar stroom en watergebruik. Het water wordt opgepompt uit een waterput en de stroom word gehaald uit de zonnecellen. We hebben onze spullen weggelegd en zijn meteen vanaf met het grote dakterras van het uitzicht en de zon gaan genieten, dat was pas echt genieten! We waren het er meteen over eens dit is een geweldige plek! We hebben gepraat met de Nederlandse eigenaren van het hotel en het Nederlandse wereldje in Nicaragua bleek heel erg klein.
Toen het vloed werd hebben we 3 surfplanken gepakt en zijn we naar de zee gelopen (vijf minuten). Daar hebben we het surfen weer opgepakt en na een minuut of vijf pakte Sander de eerste tunnel.
De "haaien rots"
Het surfen gaat steeds iets beter maar er is nog steeds veel groei mogelijk. We hebben deze middag weer bij het rare tentje gegeten waar ik over heb geschreven in mijn eerst blog over San-Juan. Ze zijn daar nou eenmaal de enige die iets van een lunch aanbieden. Na een lange dag surfen en veel zon zijn we terug gekeerd naar het paradijs op de heuvel. We hebben ons even opgefrist en zijn weer in de zitzakken op het balkon geploft.
Na een aantal bladzijden uit het boek en een paar drankjes verder werden we geroepen voor het eten. Mariel en Marco eten altijd met de gasten mee dat vinden ze gezellig en zo kunnen ze gelijk de ervaringen en de verhalen van de gasten horen. We kregen vooraf een heerlijke verse paprika roomsoep en als hoofdgerecht hadden we een pasta met kip. Het zacht e allemaal heerlijk uit en het smaakte nog veel beter! We hebben de hele avond nog gepraat over van alles en nog wat in Nederland en Nicaragua.
De volgende morgen stond rond 9 uur het ontbijt klaar. Zo’n ontbijt heb ik nog nooit gehad, een grote schaal met bananen, papaya, passiefruit, pitaya (drakenfuit), watermeloen enz. daarbij was er een roerei met brood pannenkoeken en allerlei heerlijk beleg. Na een goed ontbijt hebben we weer even gewacht tot het vloed werd en zijn we weer gaan surfen. We hadden afgesproken ’s avonds bij het hotel te eten. We kregen een heerlijke biefstuk die medium gebakken was! Dat had ik al zeker 3 maanden niet meer gehad. Deze werd geserveerd met aardappelen en boontjes met spek, het lijkt wel Hollands.
We waren dit weekend trouwens de enige in het hotel en hadden dus de rust waar we van de voren op hadden.
Na een weekend surfen
We hadden met onze taxichauffeur afgesproken dat hij ons om 8 uur weer zou ophalen aan het begin van de heuvel. Om 8 uur zijn we naar beneden gereden samen met Mariel en Marco, ze gingen uit eten omdat Mariel de dag erna jarig is. Beneden aangekomen stond onze taxichauffeur daar klaar dit keer wel met een busje wij denken dat dit is om zijn auto te sparen… Onderweg hebben we een beetje geslapen totdat we opgeschrikt werden door een zaklamp in ons gezicht.
Het bleek weer de policia te zijn, ze moeten ons wel hebben. Onze chauffeur had ondertussen zijn bekeuring betaald (van ons geld) want hij had zijn rijbewijs weer. De politie wou ook weer onze paspoorten zien. Met mijn slaperige hoofd heb ik de kopie van mijn paspoort uit mijn tas gevist en gaf deze aan de overigens totaal niet aardige agent. Hij keek ernaar en praatte met zijn collega’s, hij wou een stempel zien dus het paspoort van Tijmen gepakt waar deze in stond. Nadat we verteld hadden dat we goed werk deden in Nicaragua mochten we na zo’n 10 minuten weer verder rijden van oom Agent!
Afgelopen weekend zijn we vrijdag aan het begin van de avond naar het parque central gegaan daar was een festival. Er liepen allemaal mensen door de straten met zwarte maskers, vuur en harde muziek. Na een tijdje naar de optocht gekken te hebben zijn we naar een restaurant/café gegaan waar we de hele avond hebben gedanst. Aan het einde van de avond hebben we nog wat taxichauffeurs voor de gek gehouden en zijn we naar huis gegaan.
Zaterdag zijn we naar de beurs gegaan, deze werd gehouden in de Galerias dit is een beurs gebouw en tevens een groot winkelcentrum in Managua. De beurs leek er veel op die beurzen die ik in Nederland en vorige jaar in Dusseldorf heb bezocht. Er zijn veel stijve mensen in pak stands en mooie vrouwen om het geheel wat op te vrolijken. We hebben met verschillende bedrijven even een praatje gemaakt. En zijn daarna nog even wezen winkelen.
In het winkelcentrum liepen veel rijke nica’s met nanny’s die op de kinderen moesten letten tijdens het shoppen. Bart en ik zijn nog naar de bioscoop geweest alleen was de in het Italiaans gesproken en in het Spaans ondertitelde komedie meer een documentaire over een paar vissers in Italië.
Zaterdag avond zijn we naar El Club geweest waar we Rebecca tegen kwamen met een Canadese (Rachelle) vriendin. We hebben ons weer prima en zijn na een paar glazen rum rond een uur of 3 naar cafe nuit gegaan. Cafe nuit bleek al dicht te zijn, dit was erg jammer want we hadden zeker nog wel zin in een feetje. We hebben een taxi gepakt naar Masaya en zijn gaan slapen. Zondag zijn we naar de Jockey gegaan om wat te zwemmen te kaarten en relaxen.
